บทความพิเศษ

 

พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๕๗/๒ - แบ่งออกเป็น ๓ ก๊ก
27 พ.ย. 2561

 

การปกครองของโจโฉ นอกจากจะแสวงหาคนใหม่ๆ มีฝีมือ มีสติปัญญาแล้ว ยังไม่ละเลยคนที่ร่วมงานแต่เดิมด้วย ไม่เคยดูหมิ่นดูแคลน ทอดทิ้งคนที่ร่วมงานมาตั้งแต่ต้น คนไหนที่มีขีดความสามารถต่ํากว่า พื้นฐานเดิมไม่ดี ก็ส่งเสริมให้หาความรู้และประสพการณ์เพิ่มเติม ไม่เคยกีดกันลูกน้องเลย หลายครั้งหลายหนที่คนในบังคับบัญชาของเขาปฏิบัติการผิดพลาด โจโฉก็ไม่ได้ใช้อํานาจลงโทษ อย่างแฮหัวตุ้น แฮหัวเอี้ยน รบพลาดในการรบกับขงเบ้ง โจโฉเองก็ไม่ได้ทําโทษ ถือว่าแพ้ชนะเป็นเรื่องธรรมดา แล้วยังให้โอกาสในการแก้ตัวครั้งต่อไป ทําให้เป็นที่รักของทหาร 
 
ตัวโจโฉเองไม่ใช่เป็นคนรบเก่ง แพ้นับครั้งไม่ถ้วน แต่ทหารไม่เคยทิ้งโจโฉเลย ทหารรักทุกคน รบแต่ละครั้งแทบเอาชีวิตไม่รอด บาดแผลก็มากมาย บางครั้งต้องตัดหนวด ปลอมตัวสารพัดเลยที่โจโฉมีความโชกโชนไปกับทหาร ถือว่าเขาเป็นผู้ที่มีน้ําใจ เป็นที่รักของนายทหารทุกคน แล้วตัวเขาเองไต่เต้าจากทหารชั้นผู้น้อย จึงมีความเข้าใจในทหารชั้นผู้น้อยเป็นพิเศษ เมื่อแต่ละคนมีประสบการณ์มากขึ้น เขาก็ค่อยๆ เลื่อนตําแหน่งแต่ละคนตามความดี ความชอบ และไม่มีใครเลื่อนตําแหน่งอย่างพรวดพราดอย่างรวดเร็ว อย่างเล่าปี่ตั้งห้าทหารเสือ หรือว่าชูใครคนใดคนหนึ่งอย่างรวดเร็ว ทําให้เกิดความอิจฉาริษยา อย่างเช่นกวนอูท้าม้าเฉียวดวลกัน เป็นต้น โจโฉจะไม่มีเลย
 
ส่วนก๊กซุนกวนก็เหมือนกัน ซุนกวนเป็นนักบริหาร เป็นนักการเมืองเหมือนกัน เราต้องดูว่านักการเมืองแบบไหนถึงประสบความสําเร็จ และแบบไหนที่ไม่ประสบความสําเร็จ ซุนกวนเป็นนักบริหาร มีศิลปะในการบังคับบัญชาได้อย่างยอดเยี่ยม การที่ซุนเซ็กผู้เป็นพี่ชายกล่าวก่อนตาย หรือโจโฉชื่นชมก็ดี เป็นการแสดงให้เห็นว่า ซุนกวน ในสายตาของซุนเซ็กหรือในสายตาของโจโฉ ถือว่าเป็นผู้บริหารที่มีความสามารถมาก ทั้งๆ ที่อายุยังน้อย คือสามารถสร้างคนและสนับสนุนคนที่อยู่ใต้บังคับบัญชาให้ก้าวหน้าเป็นผู้นําคนอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้ว่าคนของเขาจะอายุสั้นบ้าง อย่างจิวยี่ ด้วยเรื่องโรคภัยไข้เจ็บ แม้แต่โลซก แต่ก็ไม่เคยขาดแคลนคนดีเลย มีเกื้อหนุนเข้ามาอยู่เรื่อยๆ เป็นคนที่มีบริวารดี ซุนกวน บริวารดีมาก ส่วนโจโฉ ได้จากการปกครองหรือว่าได้จากความสามารถในการดูคน การใช้คน 
 
ซุนกวนเองแบกภาระมาตั้งแต่อายุยังน้อย สามารถที่จะสร้างความเจริญให้กับกังตั๋งได้ เป็นที่น่าสนใจ ซุนกวนอาจจะใช้คนผิดไปบ้าง เช่น โลซกเป็นคนใจอ่อน ใช้ไปทวงเกงจิ๋ว ใช้คนผิดไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทําให้หลักการบริหารของซุนกวนต้องเสียไป ถึงประหารกวนอู ก็ไม่ได้ทําให้กังตั๋งเสียศูนย์ เพราะต่อไปก็มีแม่ทัพคนดีมาช่วย คือลกซุนนี่เอง ที่สามารถจะปราบเล่าปี่ได้ในที่สุด 
 
โจโฉกับเล่าปีก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาจากสองมือเปล่า พูดไปแล้ว โจโฉมือเปล่าเหมือนกัน เป็นทหารชั้นผู้น้อย เล่าปี่ก็ไต่เต้าขึ้นมา ต่อสู้ดิ้นรนจากไม่มีอะไรเลย จนได้เป็นเจ้าขุนศึกที่เรืองอํานาจ ชีวิตทั้งสองคนผ่านประสบการณ์มามาก ในขณะที่ซุนกวนไม่ได้บุกเบิกสร้างความเป็นใหญ่เป็นโตด้วยตัวเอง ได้รับสมบัติจากพ่อ จากพี่ชายสร้างไว้ แต่ซุนกวนก็สืบต่อมาด้วยความสําเร็จ โจโฉกับเล่าปี่เป็นฝ่ายเข้ารุกชิงอํานาจ เพราะว่าโจโฉเอง การที่จะรวบรวมแผ่นดินให้เป็นปึกแผ่น จําเป็นอยู่เองที่จะต้องปราบปรามขุนศึกทั้งหลายที่กระด้างกระเดื่อง ส่วนเล่าปี่ต้องการสืบเชื้อสาย เพราะตัวเองแซ่เล่าเหมือนกัน ต่างก็รุกชิงอํานาจ ขยายอิทธิพลของดินแดนกันอยู่ตลอดเวลา 
 
ซึ่งการขยายอิทธิพลหรือดินแดน อยู่ภายใต้อิทธิพลของดาวมฤตยู ดาวที่คอยขยาย คอยกระจาย คอยเคลื่อนไหว คอยรวบรวมอยู่ตลอดเวลา แต่ซุนกวนพอใจที่จะตั้งรับ รักษาดินแดนที่มีอยู่ให้รอดปลอดภัยมาโดยตลอด การใช้คนของซุนกวน จึงเป็นไปเพื่อป้องกัน ไม่ได้เป็นไปเพื่อรุกราน มันมีความแตกต่างกันอยู่ 
ผู้ที่ลําบากที่สุดในสามก๊ก คือเล่าปี่ มีคนดีเยอะมากที่สุดที่จะมาทํางานให้กับตัวเอง อาจารย์สุมาเต็กโชเคยบอกว่า ใครที่ได้ ๑ ใน ๒ มังกร ไม่ว่าจะเป็นขงเบ้งก็ดีหรือบังทองก็ดี ได้ไปเพียงคนเดียวก็สามารถที่จะเป็นเจ้าแห่งแผ่นดินได้ แต่เล่าปี่ได้ไปถึง ๒ คน มีขุนศึกพี่น้องร่วมสาบาน กวนอู เตียวหุย  แล้วจูล่ง ม้าเฉียว ฮองตง เล่าปี่ก็ได้ไป แต่ว่าเล่าปี่ครองจ๊กก็ก ได้เพียง ๑๔ ปี 
 
ขงเบ้ง ความสามารถในการใช้คนยังรองโจโฉ การที่ขงเบ้งให้กวนอูไปอยู่ที่เกงจิ๋ว เป็นการพลาดทางยุทธวิธีเป็นอย่างมาก ซึ่งการพลาดของขงเบ้ง ไม่ใช่ขงเบ้งจะไม่มีสติปัญญา แต่เพราะความเกรงใจของขงเบ้งที่มีต่อเล่าปี่และกวนอูนั่นเอง กวนอูก็อายุมากกว่าขงเบ้ง กวนอูเองมีความริษยาขงเบ้งในส่วนลึกว่า เป็นผู้ที่มีความสามารถ เป็นที่เชื่อถือของพี่ชายทั้งที่รบก็ไม่ได้ วางแผนยังนั่งอยู่ในกระโจมอยู่ตลอด ไม่เคยออกมารบกับเขาเลย ทําให้กวนอูไม่นับถือ สิ่งเหล่านี้ทําให้ขงเบ้งต้องเกรงใจ ก็จําเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องให้กวนอูรักษาเมืองเกงจิ๋ว แต่กวนอูเป็นนักรบ ไม่ใช่นักการเมือง จึงไม่มีกุศโลบายที่จะรักษาเมืองเกงจิ๋วเอาไว้ได้ หลังจากที่เสียเกงจิ๋วไป ชีวิตตัวเองก็ยังรักษาไว้ไม่ได้ เป็นผลเสียอย่างมากของจ๊กก๊ก เมื่อมีการเปลี่ยนแผนที่จะให้เล่าปี่ร่วมมือกับซุนกวนปราบโจโฉ เมื่อแผนตรงนี้เสียไป เท่ากับเสียไปทั้งหมดเลย นี่เป็นข้อผิดพลาดของจ๊กก๊กในการที่ใช้คนผิด ในเรื่องการเมืองของสามก๊ก สําคัญที่สุดคือการใช้คน



 

 

 

 

บทความที่เกี่ยวข้อง
  • พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๖๒/๒ - กังตั๋งกับเสฉวนเป็นพันธมิตรกัน
  • พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๓๔/๔ - ขงเบ้งเจรจาซุนกวน
  • พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๖๒/๑ - กังตั๋งกับเสฉวนเป็นพันธมิตรกัน
  • พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๖๐/๑ - เล่าปี่สิ้นบุญ
  • พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๖๐/๒ - เล่าปี่สิ้นบุญ
  • พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๕๙ - ตั้งลกซุนเป็นแม่ทัพ
  • พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๕๘/๒ - เล่าปี่ไปตีกังตั๋ง
  • พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๕๘/๑ - เล่าปี่ไปตีกังตั๋ง
  • พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๕๗/๑ - แบ่งออกเป็น ๓ ก๊ก
  • พิชัยสงครามกับสามก๊ก ตอนที่ ๓๐/๑ - ซุนกวน